„Lecz zaklinam – niech żywi nie tracą nadziei i przed narodem niosą oświaty kaganiec; a kiedy trzeba – na śmierć idą po kolei, jak kamienie przez Boga rzucane na szaniec!…” (J. Słowacki „Testament mój”)

22 października 2026r.  uczniowie klasy szóstej, siódmej i ósmej udali się do Ustrzyckiego Kina „Orzeł” na spektakl teatralny pt. „Kamienie na szaniec” w wykonaniu aktorów wrocławskiego Ten Teatr.

Historia bohaterów książki Aleksandra Kamińskiego, których młodość i dojrzewanie przypadły na czas okupacji, stała się kanwą opowieści o wielkich ideałach braterstwa, przyjaźni i służby.
Utrzymana w naturalistycznej konwencji adaptacja dzieła Aleksandra Kamińskiego stanowi wzruszającą opowieść o sile przyjaźni, patriotyzmie i honorze. Skoncentrowana, na autentycznych wydarzeniach spod Arsenału, narracja odsłania przed widzem trzy twarze naznaczone piętnem wojny. Młodzi przyjaciele – Alek, Zośka i Rudy, wkraczają w dorosłość
z głowami pełnymi marzeń i planów. Wrzuceni wprost w wir okupacyjnej rzeczywistości, muszą zejść do niepodległościowego podziemia i stać się żołnierzami, a pełne dramatyzmu epizody z życia okupowanej stolicy przeplatają się z ich codziennymi dylematami i troskami.

Klimatu opętanej wojną Warszawy dopełnia wyrazista scenografia i wzmagająca napięcie muzyka. Sugestywna gra aktorska dostarcza niezapomnianych wrażeń i wzruszeń,
a zsynchronizowane z akcją efekty specjalne przyciągają uwagę widzów koncentrując ją nie tylko na historycznym kontekście opowieści, ale i wewnętrznej przemianie bohaterów (ich wchodzeniu w dorosłość, walce o własne przekonania i ideały). Dzięki temu zabiegowi, historia chłopców z Szarych Szeregów stanie się także, a może i przede wszystkim, pretekstem do dialogu o współczesnym pokoleniu i jego wartościach. Jakie miejsce zajmuje dziś pojęcie ojczyzny, honoru, odwagi i przyjaźni? Czy młodzi ludzie odnaleźliby w sobie takie pokłady determinacji i woli zwycięstwa? I wreszcie, czy potrafiliby się zjednoczyć w walce
o niepodległą ojczyznę?

Sugestywna gra aktorska, nowoczesne, techniki multimedialne, gra świateł, muzyka i nowoczesna aranżacja dopełniły tragiczne przesłanie spektaklu, który wzbudził ogromne emocje, a uczniowie z zapartym tchem oglądali kolejne sceny.

Bez wątpienia była to kolejna, niezwykła lekcja historii, która uświadomiła nam,  że naszym obowiązkiem jest pielęgnowanie pamięci o tych, którzy oddali życie za wolną  i niepodległą Polskę, którą my teraz możemy się cieszyć.

Wójtowicz M.